VO-raad positief kritisch over voorstel passend onderwijs

Passend Onderwijs is een kwaliteitsslag, die past in de bredere doelstellingen van de kwaliteitsagenda’s van de afzonderlijke sectorraden. Scholen willen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid ten aanzien van de zorgplicht op zich nemen. Wel is Passend Onderwijs een zware opdracht voor de onderwijssector. Dat staat in een gezamenlijke reactie van de sectorraden (PO-Raad, WEC-Raad, VO-raad, AOC Raad en MBO Raad) aan de Tweede Kamer over de nieuwe koers voor Passend Onderwijs.

De brief van de sectorraden is input voor het Kamerdebat op 11 februari. De reactie is gebaseerd op input uit ledenraadplegingen. Voor het VO hebben 400 leden in 8 regio’s hieraan kritisch en betrokken deelgenomen en is het onderwerp uitgebreid besproken tijdens de ledenvergadering van 3 december 2009. In de brief wijzen de sectorraden op uitwerkingsvragen, kanttekeningen, voorwaarden en een voorbehoud voor wat betreft de bekostiging.

De belangrijkste zorgpunten van de VO-raad zijn:

• Bekostiging: middelen voor Passend Onderwijs moeten toereikend zijn en met zo weinig mogelijk bureaucratie bij zorgleerlingen terechtkomen. Verder moet het duidelijk zijn welke zorg de leerling en ouders kunnen verwachten en moeten docenten voldoende zijn toegerust.
• Wetgeving en referentiekader: de VO-raad heeft een sterke voorkeur voor een ‘slanke’ wetgeving en een stevig referentiekader. Wetgeving roept per definitie gedrag op dat leidt tot het minimaal voldoen aan wat moet. Een referentiekader waar besturen zich aan committeren biedt meer mogelijkheden voor een goede invoering van Passend Onderwijs. Een kader van voldoende omvang moet voorkomen dat elk samenwerkingsverband of elke instelling het wiel opnieuw moet uitvinden.
• Medezeggenschap: het is noodzakelijk dat de medezeggenschap over Passend Onderwijs op schoolniveau goed geregeld is. Er moet geen verplichte bovenbestuurlijk medezeggenschap worden opgelegd. Dat zou leiden tot onnodig nieuwe bureaucratie en onwerkbare situaties. Medezeggenschap moet zich daarom vooral in de scholen zelf afspelen, daar worden immers de inhoudelijke en formatieve beslissingen genomen die bepalend zijn voor de zorg aan het kind en de inzet van de docent.

Om meer duidelijkheid te krijgen over de bestaande zorgen willen de sectorraden verder met de uitwerking van het referentiekader, waarvan zij eerder de contouren hebben opgesteld in nauw overleg met de bonden en ouderorganisaties. Bij groen licht van de Kamercommissie op 11 februari kan deze positieve ontwikkeling voortgezet worden.

Meer informatie
Jessica Tissink